Bu oyun; tiyatro aracılığıyla çocuklara, geri dönüşüm konusunda düşünme ve üretme biçimlerini öğretmek amacıyla yazılmıştır. Ayrıca temiz bir dünyaya sahip olmak için temel sorunları öğretmek ve çocukluk yaşlarında onlara olumlu alışkanlıklar kazandırmak hedeflenmektedir.

İçinde bir oyuncunun canlandırdığı çöp tenekesinin piknik alanındaki çöp sorununu ve kendi hayatını anlatması, piknik alanına piknik yapmak için gelen bir ailenin gürültüsüyle yarım kalır. Aile çöp tenekesinin önünde yer, içer, eğlenir ve çöplerini çöp tenekesinin içine atmadan gider. Çöp tenekesi çok üzülmüştür. Ağlamaya başlar. Yerlere atılan çöpler canlanmaya başlar. Ağlamanın nereden ve kimden geldiğini öğrenmeye çalışır. Çöp tenekesi kendini gösterir ve yere atılan çöpleri birer birer biçimlendirir: " Kutu kola çöpü, gazete, poşet, pet şişe"… Bu dört karakter, çöp tenekesine itiraz eder: "Biz çöp değiliz!" Çöp tenekesi ise acı gerçeği söyler; "Sizler içiniz doluyken ve güncelken çöp değildiniz. İnsanlar sizi tükettikten sonra atarlar. Yani artık siz bir çöpsünüz".

Tüm karakterler üzülürler. Kabullenmek istemezler. İşte tam bu sırada sahneden bir adam geçer ve yere yirmi lira düşürür. Tüm çöplerin ortak düşüncesi şudur; "Zavallı, bir çöp daha düştü". Yerdeki para ayağa kalkar ve itiraz eder: "Ben çöp değilim! Siz çöpsünüz. Parayım ben para! Şu anda buradan biri geçse sizi değil beni götürür".

Bu düşünceye hepsi şaşırır. Buna inanmak istemeseler de, o anda oradan biri gelip parayı alıp koşarak götürünce inanmak zorunda kalırlar. Onlar artık birer çöptür.

Bu üzüntülerini gören çöp tenekesinin aklına bir fikir gelir; "hiçbiriniz çöp olmayabilirsiniz", der ve fikrini açıklar. Çöpler bu fikre sevinirler ve uygulamaya başlarlar.
 
Kutu kolayı alüminyum bir kağıtla kaplayıp içine kalem biçiminde bir ağaç parçası koyarlar. Kutu kolanın görünümü, tıpkı bir kalemlik gibidir. Yoldan geçen bir kız çocuğu onu çok beğenir ve alıp götürür.

Pet şişe için bulunan fikir ise bir sulama aracıdır.Tepesindeki kapağa delikler açarlar ve içine su doldururlar. Yoldan geçen yaşlı birinin önüne pet şişe kendini atar. Deliklerden sular akınca yaşlı adam; "ben bununla çiçekleri sulayabilirim", der ve onu götürür.

Gazete, buruk bir şekilde olayları izlerken çöp tenekesi ona fikir verir; "iş ilanları bölümünü aç ve yolun ortasına yat", der. Gazete çöp tenekesinin dediğini yapar ve yatar. Yoldan geçen biri gazeteye takılır, onu okur, sevinir ve gazeteyi alıp götürür.

Poşet ve çöp tenekesi hem sevinir hem de şöyle bir karar alırlar: Poşet, çöp tenekesine atılmayan çöpleri toplayacak ve çöp tenekesinin içine atacaktır.

Yazan ve Yöneten: Oktay Şenol
Müzik: Oktay Şenol

Karakterler
Çöp Tenekesi: Bülent Aksu
Kukla Karga: Bülent Aksu
Poşet: Burcu Saraçoğlu
Gazete: Fuat Mete
Kutu Kola: Abdullah Özdemir
Para: Taylan Erler
Pet Şişe: Tan Güneş
Yoldan Geçenler, Piknikçiler: Başak İleri, Şahin Şeker, Okay Şenol