Düşmanlar üretiyoruz sürekli ve ölümcül saldırılar düzenliyoruz hiç durmadan. Doğru bildiği her şeyi kutsamakla işe başlayan ve en küçük bir aykırı sese tahammül edemeyen insanların vardığı menzil, kan ve irin bir tablo çıkardı karşımıza.

Ya sonra?..Sonrası, yüreklerin yüzleşmesine bağlı. Her insan, darağacının gölgesinde kendisi için bir mahkeme kurmalı.

“Son Duruşma”, başkalarının aynasında kendi cürmünü gören ve ürken çaresiz insanların

çırpınışını yansıtıyor.

Bilmem ki bu duruşmadan yüreklerimize su serpecek bir beraat çıkar mı?